5 Waarom nu juist Jezus?

In dit hoofdstuk gaat het over Jezus, als onderwerp van gesprek met onge­lovigen. Soms komt het gesprek vanzelf op Jezus. Maar als de ander er niet over begint, is het heel belangrijk dat wij Hem ter sprake brengen. Waarom? Omdat we God juist door Zijn, aan ons geopenbaarde, Zoon het beste leren kennen. En ook omdat de meeste mensen zelf een mening hebben over Jezus en we dus een aanknopingspunt hebben voor een gesprek.

Maar dan is het natuurlijk wél de vraag: is dat wat mensen over Jezus vin­den, ook in overeenstemming met wat er in de Bijbel over Hem staat geschreven? Dat blijkt vaak niet het geval te zijn.

Vijf beperkte `beelden` van Jezus

Voordat we proberen te vertellen wie Jezus voor ons is en voor de ander wil zijn, moeten we eerst goed luisteren. We moeten eerst weten wat de ander over Hem weet en van Hem vindt. Vijf situaties kunnen we daarbij onder­scheiden:

  • sommigen hebben weinig over Hem gehoord (bijvoorbeeld omdat er thuis `weinig aan het geloof werd gedaan`);
  • anderen hebben een eenzijdig beeld van Jezus (bijvoorbeeld: alleen die dingen die ze als kind hebben gehoord, zoals: Jezus als kindervriend);
  • weer anderen geloven alleen nog die dingen over Jezus die ze zelf kun­nen begrijpen (bijvoorbeeld: wel een goed mens, maar geen Zoon van God);
  • ook kan het zijn dat men bepaalde dingen over Jezus niet gelooft omdat men het aanstootgevend vindt (bijvoorbeeld dat we Jezus nodig hebben als Verlosser);
  • en ten slotte kunnen mensen die op een moderne manier naar God zoe­ken (zonder kennis van de christelijke traditie) zich vaak niet zoveel voor­stellen van de menswording van God (dat strookt immers niet met vage ideeën over God als overal aanwezige kracht).

Hoe moeten we hier nu mee omgaan?

In alle gevallen is het belangrijk om de Bijbel te laten spreken en niet te beginnen met wat wij van Hem erváren. Maar voor een belangrijk deel van de mensen is de Bijbel niet Gods onfeilbare Woord. Zou dat een belemme­ring zijn om de Bijbel te gebruiken? Dat hóéft niet zo te zijn. Misschien geloven mensen niet in de letterlijkheid van een aantal verhalen (schep­ping, Jona, de maagdelijke geboorte), maar daar moet het in het begin dan ook niet over gaan. Benader de Bijbel eerst maar eens als elk ander (feil­baar) historisch boek. En laat de mensen zelf de kracht van de Geest maar ervaren door Zijn Woord – wíj hoeven de onfeilbaarheid daarvan niet eerst te bewijzen!

Maar als iemand het nou tóch onvoorstelbaar blijft vinden wat er met Jezus is gebeurd? Dan is het in ieder geval goed om toe te geven dat het ook voor christenen niet zomaar vanzelfsprekend is om God op Zijn Woord te geloven. Ook wíj moesten overtuigd worden.

Maar aan de andere kant is het ook niet vanzelfsprekend om iets níet te geloven wat je nog nooit zelf hebt meegemaakt. Een aardig voorbeeld kan dat illustreren. Lang geleden vertelde de ambassadeur van Thailand aan zijn koning wat hij in Nederland had gezien: water dat zó hard was gewor­den dat er wel een olifant op kon lopen. De koning wilde hem niet geloven, omdat hij zich er niets bij kon voorstellen. Maar had de ambassadeur onge­lijk? Bestaat ijs écht niet?

Waarom is Jezus nu zo belangrijk?

De kern van ons getuigende gesprek is dat we proberen duidelijk te maken waarom Jezus nu zo belangrijk is. Waarom geloven we eigenlijk dat God in Jezus op een unieke en beslissende manier aanwezig was?

– In de eerste plaats ging Jezus er zelf voortdurend van uit dat in Zijn per­soon en handelen iets unieks gebeurde. Jezus verkondigde dat in Zijn werk en verkondiging het lang verwachte Koninkrijk van God was aange­broken (Lukas 4: 21, 11:20) en dat die komst op een beslissende manier met Zijn te verwachten dood te maken had (Lukas 22: 20). Jezus leefde vanuit een unieke relatie met God, Die Hij `abba` (Vader) noemde en Hij maakte daarbij steeds een onderscheid tussen Zijn eigen bijzondere rela­tie met God en die van de discipelen (Mat. 11: 27). Hij sprak met een uniek gezag, dat Hij stelde tegenover de schriftgeleerden. Wat Hij zei was zelfs belangrijker dan wat de profeten hadden gezegd: “maar Ik zeg jul­lie…” (Mat. 5: 22). En Hij zei niet alleen: bekeert u en gelooft in God, maar ook: “volg Míj” (Markus 1: 17). Hij had zelfs de macht zonden te vergeven (Markus 2: 5).

– In de tweede plaats zéí Hij niet alleen dat in Hem het Koninkrijk van God gekomen was – Hij maakte dat ook zíchtbaar. Niet alleen door zijn gene­zingswonderen (als tekenen van dat Koninkrijk), maar vooral door Zijn opstanding uit de doden.

– In de derde plaats hebben we het getuigenis van Zijn tijdgenoten: mensen die `van nature` moeilijk te overtuigen waren van de goddelijkheid van Jezus, juist omdat ze Joden waren. Dat de Messias God én mens zou zijn, zouden deze Bijbelschrijvers echt niet zelf verzinnen (Joh. 1: 1, Fil. 2: 6).

– In de vierde plaats mogen we wijzen op het feit dat al twintig eeuwen lang het leven van mensen radicaal verandert: ongelovigen worden een leven­de getuige van hun Heiland. Niet (alleen) op grond van de traditie, maar (vooral) doordat ze Jezus werkelijk in hun leven ervaren hebben.

Tegenwerpingen

Nu erkennen heel wat mensen sómmige aspecten van het Bijbels getuige­nis over Jezus en veel andere niet. Ze erkennen bijvoorbeeld dat Hij een wijs mens was of een goed voorbeeld. Maar als je alleen dát gelooft, dan is alles wat Jezus over Zichzelf zegt (zie de citaten hierboven) wel érg hoog­moedig! En waarom zouden we dan zó iemand serieus nemen?

Maar zijn die teksten over Zijn goddelijkheid, opstanding enz. dan mis­schien verzonnen door Jezus` volgelingen? Onder andere vanwege het feit dat de Bijbelteksten heel kort na Jezus` leven op aarde zijn geschreven, maakt dat heel onwaarschijnlijk.

Gebed

Tot slot: beter dan in discussie te gaan over de betrouwbaarheid van de Bijbel, is het om de ander uit te nodigen onbevangen te luisteren naar de inhoud van de Bijbel. Daarbij is het gebed heel belangrijk: liefst een gebed dat je uitspreekt in aanwezigheid van degene met wie je gesproken hebt. Dat lukt natuurlijk alleen als de sfeer uitnodigend is: een gebed na een dis­cussie kan verkeerd overkomen. Maar als het niet mogelijk is om gezamen­lijk te bidden, is ook ons persoonlijk gebed belangrijk. In dat gebed kun je Jezus rechtstreeks vragen om Zichzelf daadwerkelijk te openbaren aan de ander. Dat zal ongetwijfeld meer effect hebben dan onze redeneringen!

Lees verder: (6) Wat heb je eraan?

Naar Inleiding